Inhaalrit BOK’ers: voerstreek 25 juni

 

Puffende motards onder een loodzware hitte.

Na de talrijke kletsnatte tochten afgelopen winter vonden de weergoden dat ze tegenover de BOK'ers iets goed te maken hadden. Het leek hen dan ook een goed idee om ons, voor onze tweede rit in juli, een zonnige dag te schenken. De BOK'ers hebben dit aanbod natuurlijk niet kunnen weigeren, maar dat we ook temperaturen van ruim boven de 30°C erbij moesten nemen hadden we niet verwacht.

In tegenstelling tot de vorige rit hadden we besloten dat alle groepen dit keer wel van dezelfde locatie konden vertrekken waardoor de meeste leden mekaar terugzagen na de lockdown. De samenkomst ’s morgens op de parking in Tessenderlo had dan ook precies iets weg van een eerste schooldag, waarbij je al je vriendjes terugziet. Jammer genoeg (of gelukkig misschien?) liet de social distancing niet toe dat er geknuffeld werd.

In vergelijking met de vorige rit, toen veel leden, na de wekenlange sluiting van de kappers, er nog steeds bij liepen als langharig werkschuw tuig, waren de meeste kopjes dit keer wel al proper bijgeknipt, wat het “Eerste Schooldag Gevoel” nog versterkte.

Uiteindelijk verschenen er 59 leden aan de start, waaronder toch een achttal nieuwe gezichten. Bovendien was het fijn dat er dit keer ook een aantal dames bij waren. Er had zich opnieuw een indrukwekkende collectie aan motoren verzameld, om het met de woorden van Jaak te zeggen “een plusminus 40000 cc”.

Bij de B rijders hadden ze voorrijders tekort om alles in goede banen te leiden, maar geen nood, onze Jos, behulpzaam zoals altijd, heeft die mannen uit de nood geholpen. Als tegenprestatie heeft de B ploeg blijkbaar beloofd om zijn motor een deftige poetsbeurt te geven.

De eerste kilometers van de rit verliepen op de snelweg. De hogere snelheden die hier mochten gereden worden, zorgden voor voldoende frisse lucht, waardoor de hitte nog draaglijk was. Eénmaal op kleinere baantjes verdween deze natuurlijke airco al snel en weerklonk de roep om een eerste stop, want een aantal rijders hadden blijkbaar nog teveel kledij aan onder hun motorvesten. Gelukkig was er geen fotograaf in de buurt om deze striptease te vereeuwigen.

Wat onze “paparazzi” wel hebben kunnen vastleggen, is de schoonheid van de rit zelf. Prachtige groene velden, afgewisseld met kleine dorpjes en eenmaal de Maas over, licht glooiende terreinen doorsneden met kronkelende wegen en af en toe zelf een paar haarspeldbochten om het geheel af te kruiden. Het lijkt wel een recept van een sterren chef, puur genieten dus. Opnieuw een heel dikke pluim voor de routeplanners.

Veel pauzes nemen om veel te kunnen drinken was het motto van de dag. Op elke stopplaats was het dan ook dringen in de schaduw om eventjes af te koelen. De opluchting op de gezichten van de rijders, nadat zij hun helm hadden afgenomen, had iets magisch.

Onze groep, de Alfa mannekes, hadden een halte ingelast aan een café in Blegny, waar er net een markt gaande was. De zaak zat al tamelijk vol toen wij toekwamen, waardoor onze aankomst niet onopgemerkt was. Naast het terras stond er bovendien een trike heel opvallend te blinken, maar nadat onze 18 motoren ernaast geparkeerd waren, had dat ding plots heel wat van zijn charmes verloren. Toen deze driewieler wilde vertrekken, bleek bovendien dat hij zo laag hangt dat hij niet van het voetpad kon afrijden! Geef mij dan maar twee wielen!

De kleine groep Moltimers hadden de plaats voor hun eerste pauze nog beter uitgekozen. Zij waren gestopt aan de ingangspoort van het kasteel van Argenteau, misschien wel stiekem hopende op een uitnodiging van de kasteelheer om een koffie te komen drinken. Wat ze waarschijnlijk niet wisten, is dat er momenteel geen kasteelheer is en dat het kasteel te koop staat. Ik veronderstel dat de schatkist van de Moltimers niet genoeg goudstukken bevat om het kasteel zelf te kopen. Zou anders een prachtig clublokaal zijn.

Jammer genoeg is de dag niet geheel zonder problemen verlopen. Door een paar misverstanden werden twee motards gescheiden van hun respectievelijke groepen, waardoor deze de rit hebben moeten afbreken om op zichzelf naar huis te rijden. Zeer spijtige incidenten die, zonder afbreuk te willen doen aan het harde werk van de voor- en achterrijders, in de toekomst absoluut vermeden moeten worden. Samen uit is samen thuis.

Dan heeft er zich bij een andere groep jammer genoeg ook nog een verkeersongeval voorgedaan waarbij twee BOK'ers betrokken waren, gelukkig alleen maar met materiele schade. Hopelijk wordt de papierwinkel vlot geregeld, zodat alles snel achter de rug is en vergeten kan worden.

Ondanks dat we er alles aan doen om de risico’s maximaal te beperken, kunnen we ze nooit volledig uitsluiten. Toch hoop ik dat we nu voor lange tijd gevrijwaard zullen blijven van dergelijke zaken.

 

Enkele foto's

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info

X