Toerrit BOK’ers: Namen-Dinant 14 juli

Gemaskerde bendeleden gespot op parking langs de snelweg

Het weerbericht voor de eerste rit van juli beloofde ons een natte tocht. Toch kon dit 55 BOK’ers niet afschrikken, waardoor er op de parking in Tessenderlo weer een gezellig drukte was.
Wel was er een belangrijk verschil met de vorige rit. Daar onze overheid recentelijk had besloten dat in winkels en dergelijke mondmaskers verplicht werden, leek het ons logisch dat op de startplaats, waar iedereen ‘s morgens samenkomt, we ook de BOK’ers vroegen zich te verstoppen achter een lapje stof. Deze vraag werd meestal goed opgevolgd waardoor we soms meer leken op een bende struikrovers die zich klaarmaakten voor een rooftocht, dan de sympathieke goedlachse motorrijders die we anders zijn. Wat een zotte toestanden maken we momenteel toch mee!

De routemakers hadden voor die dag een parcours met drie verschillende afstanden voorbereid. Eén lus van 223 km naar Namen en terug voor de Moltimers en de Alfa Mannekes, de B rijders kregen ginds nog een extra lus erbij (wat voor hen een tocht van 294 km betekende) en de C groep ging nog wat verder en mocht die dag 406 km verorberen.
Alhoewel dit originele systeem heel wat voordelen biedt (zo krijgt onder andere elke motard een uitdaging aangeboden, aangepast aan de snelheid binnen zijn groep) , staat het toch nog niet volledig op punt. De kortste lus op zich, was een mooie route, maar de leuke stukjes bochtig werk in heuvelachtig terrein (zo typisch voor deze streek), waren dit keer net iets te ver gelegen en kwam je op deze lus dus bijna niet tegen. Deze zaten wel verwerkt in de twee langere lussen, eenmaal Namen gepasseerd.
Ik weet dat onze routemakers hier hard over nadenken, zo bestaat de mogelijkheid om, voor de tragere groepen, eerst een stuk snelweg tot in het “leuke gebied” te voorzien, om ze nadien toch van de bochtjes en kronkels te laten genieten.

Ondanks de natte weersvoorspellingen, verliep de tocht tot vroeg in de namiddag grotendeels droog, alleen was af en toe was er een heel klein buitje die zelf het wegdek niet vochtig kreeg. De eerste koffies en middagpauzes konden dus in openlucht op het terras genuttigd worden.

Zodra de route de zuidkant van de Maas bereikte, werd het landschap iets ruwer. Niet echt de Pure Ardennen, maar toch soms stevige heuvels met pittoreske dorpjes ertussen. Jammer dat de kwaliteit van de wegen niet altijd optimaal was, vooral de bochtige wegen in de bossen konden wel een extra laagje beton gebruiken.

De C rijders rijden het verst zuidelijk, hun kronkelende route doorkruiste zelf een stukje Frankrijk, ze zijn door het stadje Givet gereden, waar de Maas België binnenstroomt. Volgens Jos zijn ze onderweg maar een paar keer kort gestopt, een echte C rijder heeft blijkbaar genoeg aan een flinke portie uitlaatdampen om de dag rond te komen.

Bij de terugrit, na Namen een tweede keer gepasseerd te zijn, werd de tocht verder gezet doorheen Waals Brabant richting Leuven. Een streek waar de gegoede Waalse Burgerij hun huizen hebben, iets wat duidelijk te merken was aan de betere staat van het wegdek. Alhoewel, op een bepaald moment hebben we toch mogen genieten van een kasseiweg in slechte staat met vele plekken groen mos. Deze weg slingerde zich onverstoorbaar doorheen een donker bos richting Waterloo, ik heb dus een zwaar vermoeden dat de troepen van Napoleon hier nog over gemarcheerd hebben.

Ergens ter hoogte van Leuven begon het lichtjes te regenen en eenmaal Aarschot voorbij werden de buien intenser. Ergens veilig stoppen en het regenpak aantrekken was de boodschap. Als verzopen honden kwam een aantal groepen uiteindelijk aan bij de cafetaria van de Yachting Club in Geel. Blijkbaar hangt er een regenvloek op dit café, telkens wanneer we hier onze route willen beëindigen zijn we doorweekt. Gelukkig hadden ze net verse warme soep gemaakt en we zijn hier als wolven opgevlogen. Man, zoiets kan smaken.

Terwijl we binnen lekker droog zaten, werd buiten de regen nog intenser. We besloten dus nog eventjes te blijven tot het misschien iets droger werd. Echter, dat was (letterlijk) buiten de waard gerekend, die ons doodleuk informeerde dat, volgens Buienradar, de regenbuien binnen een kwartier nog feller zouden worden. Zoiets moet je ons natuurlijk geen twee keer zeggen, binnen 5 minuten hadden de BOK’ers hun rekeningen betaald en reden ze huiswaarts, op weg naar een zalige warme douche na een geslaagde dag.

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info

X