BOK’ers rondje Verviers

Of hoe te rijden bij regenweer

De weerberichten voorspellen niet veel goeds voor dinsdag 25 mei. Er wordt een kletsnatte dag verwacht met ook veel wind. Dit leidt tot diverse afgelastingen van geplande evenementen in heel België. Ik mag gerust stellen “Des vrais pas vrai ?” die rijden in deze weersvoorspelling!

Met tegengoesting kwam ik uit mijn bed. Hola het regende niet dus ja ik wilde rijden met mijn nieuw speelgoed. Ons vertrekpunt vanuit ons dorp wordt al bekend, maar toch, maar deze weersvoorspelling zijn er slechts twee rijders die ons dorp vertegenwoordigden (normaal zijn dat er acht).

Dus met twee naar het verzamelpunt te Tessenderlo. Elke normale mens zou denken: “wie rijdt er nu met dit weer?”. Hola er waren toch 33 motorrijders (ik noem ze de gangs) aanwezig. Weer of geen weer, gewoon harde kerels die BOK'ers.

De groepen werden verdeeld volgens de geldende corona regels. Al mag een sportvereniging met 25 man sporten, toch bleef het bij groepjes van tien rijders. Regenbroek en vest in alle kleuren waren te zien en we kregen nog wat goede “regen” raad.

 

 

Bochten nemen in de regen.

 

Zorg dat je de juiste snelheid al hebt, voordat je de bocht in gaat, eventueel één versnelling hoger kiezen dan wat je bij een droog wegdek zou nemen (bijvoorbeeld i.p.v. versnelling 3 nu versnelling 4). Als je dan nog wat gas moet geven in de bocht, is de motor meer vergevingsgezind, doordat je dan niet direct een hoog koppel hebt en de motor (te) snel vermogen afgeeft.

Vlak voor de bocht, geef je een klein beetje gas, zodat je weer wat trekkend door de bocht gaat en zo voorkomt dat de motor door de weerstand gaat afremmen. Je wilt namelijk zo min mogelijk remming of acceleratie in de bocht (zo rollend mogelijk). Een constante snelheid aanhouden is optimaal.

Blijf dan zoveel mogelijk aan de buitenkant van de bocht. Bij een bocht naar rechts let je natuurlijk wel op de tegenliggers, want je rijdt links op jouw weghelft. Hou daarom wel wat marge als je geen zicht hebt of als je tegenliggers kunt verwachten. (zoals in een bebost- of berggebied).

Want als je wel tegenliggers krijgt en tegen de middenas van de weg rijdt, moet je alsnog de motor kantelen om naar de binnenbocht te gaan. Het doel is juist zo min mogelijk te doen in de bocht, alleen een beetje gas om de weerstand te overbruggen en verder op “rails” met een constante snelheid door de bocht.

 

De rit zelf

 

 

Negen uur en weg waren we. Jawel vertrekken in een fikse regenbui is echt niet gezellig rijden op de autobaan. Bij Hasselt verlieten we de snelweg en was het ondertussen iets minder aan het regenen. Richting Vaals werd het leuker en droog. Na Kleine Kullen, net over de grens met Nederland, gepasseerd te hebben (de naam voorspelde het) kregen we het bochtenwerk dat onze voorzitter beloofd had.

We passeerden Kelmis en het grondgebied Raeren en toen was tijd voor een koffie. De terrassen waren in dit weer niet echt open en om het compleet te maken reed onze voorrijder dan nog eens voorbij twee terrassen die volgens de ene wel en volgens de andere niet open waren. Op een gegeven moment stond een oude man te zwaaien vanonder een overdekt terras. Oef onze voorrijder had het ook opgemerkt; motor aan de kant en ja we werden hartelijk ontvangen door deze oude man.


Het bleek een groep wandelaars te zijn en natuurlijk maakten we direct contact. Maar was het in het Frans? Neen! Was het Duits? Neen, het was, volgens een rijder in de groep, het taaltje uit Riemst of zoiets. Het communiceren lukte, dus was een aangename leuke stop.
Minpunt was dat één van onze motoren even omviel maar gelukkig niks ernstig; vele handen zetten deze weer recht.

Wij als B groep kregen nog een extra lus en ja de weergoden gaven even droog weer. Dus toch even gas open door deze haarspelbochten rond en achter Verviers en ons verste punt was het Maison-Bois in Theux.
Op een geven moment stonden de C rijders hun boterhammen op te eten in het midden van dit woud. Snel even verbroederd en dan onze routes apart verdergezet.

In Pepinster was het tijd om te tanken. Eerst weer een deugddoende warme koffie en toen even snel naar de pomp. Echter, er lag vettige olie waarop mijn nat voetje is uitgeschoven. En ja motor op zijn kant, niet gewild natuurlijk, maar daar lag ik ook. Verdorie krasje op de valbaar! Even gevloekt, ook pijn aan de ribben en weer verder, met dank aan diegene die de motor weer recht zette.

Onderweg wilde de voorrijder nog een fotoschoot, dus even pauzeren. Helaas mijn fotoapparaat plat dus een andere rijder nam de foto’s (stond ik er ook eens op). Verdorie lag weer een motor op zijn zijkant! Hoe is dat gebeurd? Zou er toch iets zijn met de motor zijn steun? De rijder ging het thuis zeker onderzoeken.

Ons extra (niet verkend) stuk bevatte vele onverharde wegen en wegversperringen. Misschien minder leuk, maar op de één of andere manier heeft het toch zijn charmes: draaien op een boerenweg vol grind, kijken waar we zitten, een omleiding zoeken, ja heeft wel iets.
Tot Oupeye was het nog een mooie route. Laten we de streek rond Tongeren ook niet vergeten. De fruitstreek, smalle maar mooie wegen.
Nog even doorheen Wimmertingen om dan in Rapertingen de autobaan op te rijden naar ons eindpunt. Op onze parking (na 320 km) nog even verbroederd en ja dan naar huis. 

Leuke prachtige route, zeker in de zomer. Dus deze route moet zeker eens overgedaan worden in droge omstandigheden en met het zonnetje.

Weer een dank aan de routebouwers.

Jaak.

Enkele sfeerfoto's

Volledige fotoreportage

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info

X