BOK’ers rit Lille Halle Beerse: 8 juni 21

 

En of je nu droomt van een zachte, romantische, poëtische, Boheemse nostalgische vintage of resoluut moderne tocht, neen dat was in deze rit niet aan de orde. Maar het was zoals onze voorzitter schreef; we gaan tussen Antwerpen en Brussel doorglippen.

 

Onder een stralend zonnetje en mooi weer gingen we met 64 rijders van start op de snelwegparking in Lille. Het gespreksonderwerp was al meteen gezet, een motorrit door ‘t stad bracht direct de nodige commentaren. Indrukwekkend zoals altijd. Na een kleine stukje autobaan kwamen we aan onze uitrit Zoersel, dat ging vlot. Al waren we toch niet in onze normale habitat; auto’s voor, achter, overal het drukke verkeer was even wennen. Werken aan een brug, omleiding en ja wij mee in de file, de temperatuur van de motoren ging al in de hoogte en ook de rijders werden zenuwachtig. File filteren was niet mogelijk daar we in groep reden

 

 

 

 

Technisch was het opperste concentratie en de zintuigen stonden op scherp. Deze rit vroeg honderd procent aandacht met schakelen, stoppen, remmen. Het leuke was, we kregen voldoende bekijks van de bewoners. Ze waren duidelijk deze invasie van motoren niet gewoon. Soms zagen we een groep voor ons (dat kwam voornamelijk door de vele rode lichten) en soms weer achter ons. Het verwonderde mij dat de groepen zolang bijeen bleven want gemiddeld tien rijders door het drukke verkeer loodsen was geen sinecure. Als we dan moesten vaststellen dat er enkelen hun GPS niet hadden ingesteld of in reparatie was maakte het alleen maar moeilijker. Ook het begrip ‘in groep rijden’ mag nog wel eens opgefrist worden. Ook voor het vertrek best even checken wie de route heeft opgeladen (!) en dan deze rijders verdelen over de groep.

 

 

 

 

Rond Brussel kregen we, zoals een rijder het noemde, prutsweggentjes, smal, offroad, stof en ja kasseien. Even doortrekken? Neen, dat was niet mogelijk. Gewoon alle technische vaardigheden aanwenden om op de paadjes te blijven. (gelukkig heb ik een ‘hoogpoter’ en voelde mij wel in mijn evenement). Hoe onze voorrijder het flikt is nog altijd een raadsel, maar hij weet de stops te vinden. En ja zelfs met een romantisch tintje; in allerijl werden tafels en stoelen boven getoverd zodat we corona proef konden plaats nemen.

 

 

Het tweede gedeelte van de route was een wirwar van woningen, drukte en ja het was echt niet te verwonderen dat er fratsen zouden ontstaan. Straatjes die doodliepen en betonnen blokken versperden de weg. We konden net door. Ook werd een blok ‘verplaatst’ zonder echt veel schade (aan de motor). Even paniek, we waren een gedeelte van de groep kwijt. Even retour, wachten en geen rijders gevonden. Ja dan zit er niks anders op dan verder te rijden. Er was nog even telefonische contact met de verloren rijders en deze reden huiswaarts. Er was geen GPS aanwezig bij deze jongens (of wel aanwezig maar route niet opgeladen of verkeerde route) en ja dan hebt ge een probleem. Maar wij waren niet de enige die hun rijders verloren zijn bij een gesloten spoorweg.

 

 

 

Een eenzame rijder Ron, deze begeleidde ook een groep, was in lichte paniek “ben heel mijn groep kwijt”. “Ik heb alles afgezocht, gewacht en weg waren ze”. Conclusie; rond Brussel geraakten vele motorrijders even op de dool, was humoristisch maar eigenlijk niet leuk.

 

Bij een driebaanskruispunt stond een groot stop bord om een grote weg op te rijden. Het was een haakse bocht met rechtdoor een C1 bord, dus braaf wachten tot het kruispunt vrij was. Onverwachts wilden onze C rijders ons voorbij. Geen respect voor dit C1 bord en gewoon rechtdoor, dit was een maneuver dat niet strookt met de verkondigde wegcode en het gedrag van de BOK’ers. (Nota van de voorzitter: dit kan inderdaad niet!!)

 

Natuurlijk was het niet heel de groep, onze ondervoorzitter Jos volgde braaf de wegcode. Dit ongepast gedrag was verrassend en gaf toch een beetje paniek bij de andere weggebruikers. Ik ga echt niet op zoek naar overtreders (want dat behoort niet tot mijn taak), maar toch iets om even over na te denken.

 

 

De laatste 50 km door Puurs- Niel -Hemiksem- Edegem -Schilde- Brasschaat -Brecht- Beerse; mooie parkgebieden, prachtige villa’s, vele woongebieden en dit in de volle spits. De rijders die moeten schakelen begonnen dikke vingers en handen te krijgen, het werd tijd dat we konden stoppen op ons eindpunt Beerse. Op het terras nog even verbroederd met de C rijders. Andere groepen waren niet aanwezig, dus kan ik er ook niks over vertellen. Ze waren misschien nog verspreid in Brussel?

 

 

 

 

Was wel opvallend, we hebben de A rijders de ganse dag niet gezien!

Conclusie trekken over deze rit?

Zeker een bedankje aan de verkenners. Ik ben er van overtuigd dat er zeer veel werk werd ingestoken in deze toch wel bizarre stadsrit. Persoonlijk geen probleem, reacties waren er in overvloed zowel negatief als positief. De rit moet wel tof zijn geweest want er werd duchtig over gesproken. 

Weer een ervaring rijker en diegene die er niet bij waren hadden weer ongelijk.

Bedankt, op naar de volgende rit.

Verslag : Jaak Van De Put

Enkele sfeerfoto's

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info

X