Toerrit BOK’ers: 3 provincies route

BOK’ers rit 27 juli ’21

Het was verzamelen geblazen aan de sporthal Boesdijkhof in Retie. De parking hier heeft al verschillende BOK’ers mogen ontvangen, het is één van de vaste regelmatige vertrekplaatsen. Het weer blijft een punt van discussie, maar momenteel is er geen regen en zelfs het zonnetje komt er even door. Zelfs onze huis-fotograaf François stond in motorkledij en ontving ons met zijn fototoestel in aanslag. Dus we weten, als François met motor present is komt er geen regen. Ook was het aan de rijders te zien: glunderende gezichten, heeft misschien ook met de verspoeling van de corona regels te maken? Nu was er weer meer contact mogelijk, natuurlijk op de 1,5 meter afstand. Dit was zeer aangenaam, weer dat familiale gevoel en conversaties.

 

Wat vooral opviel dat er vele nieuwe rijders aanwezig waren. Deze moesten nog even zoeken in welke groep zij waren ingedeeld, maar de voorzitter en de voorrijders brachten dit snel in orde. Bij de nieuwe leden was ook een dame. Zou dit de start zijn naar meer vrouwelijke motorrijders? Voor mij zeker welkom. In totaal weer 44 rijders verdeeld in de bekende groepen. De rit was meer een “Drie provincies route”: Antwerpen, Brabant en Limburg. Onze voorzitter omschreef deze route als de ‘1001 bochten’ en iedereen was benieuwd!

 

 

 

 

Omstreeks negen uur vertrok de eerste groep, de C rijders en de andere groepen vertrokken aansluitend. Een van de rijders in de C groep was vergeten zijn helm te sluiten, helmvizier nog open! “Helmpje open, even een Wheelie en helmpje toe” ook een manier om het vizier te sluiten. Is natuurlijk niet de regel om zo het vizier te sluiten, maar toch een kleine bewondering. Deze oude snaak kan nog een Wheelietje doen.

 

Van Retie naar Kasterlee. Echter voor we grondgebied Kasterlee binnenreden kregen we een stukje offroad; wat met die blinkende motoren? Eenmaal Olen en Westerlo gepasseerd en dan Scherpenheuvel, Zichem voorbij zien we het open monument ‘het huis van Ernest Claes’. Links en rechts volle waterbekkens die de voorbije nacht nog voor alarm zorgden.

 

 

 

Scherpenheuvel was onze eerste stop. Midden in een kermisfoor ja, het was kermis in Scherpenheuvel. Vele rijders wilden op de draaimolen, helaas was deze gesloten! Gelukkig maar. Hier konden we genieten van een bakje koffie, en onze nieuwe rijders eens naar hun mening te vragen. Alles was perfect, mooie snelheid en prachtig georganiseerd. Ze voelden zich tevens welkom.
De tweede groep B rijders maakte ook gebruik van deze koffiestop en ook de A rijders maakten hier halt. Altijd leuk zo een bende bij elkaar.

 

 

Na Scherpenheuvel begon het echte werk. Toch weer een verrassende route; mooie holle wegen, steile klimmetjes, onverwachte baantjes, offroad stukjes en ja zelf slijk en water. Zelfs een baantje waar ze vergeten hadden verharding te plaatsen, gewoon een smal betonnen strookje van vijftig centimeter. Dit was even aandachtig sturen. De holle wegen met haarspeldbochtjes geven een speciaal effect van licht naar donker. Het was toch verrassend om deze bochtjes vlot te nemen. Maar o zo mooi; echt genieten.

 

 

Op één van onze offroad stroken kwamen we een colonne windhonden tegen.  Windhonden hebben 15 verschillende kleuren en patronen en zijn het snelste hondenras op aarde. Even op de rem om deze te laten passeren, maar neen! Gedisciplineerd en begeleid door twee personen bleven deze honden mooi aan de linkerkant lopen. Voor ons een mooie bezienswaardigheid, al hadden sommige rijders meer oog voor die ene begeleidster.

 

 

Door prachtige fruitstreken en boomgaarden bereikten we onze tweede stop, Zoutleeuw. Voor onze groep was het de derde stop, we hadden even een fruitteller bezocht. Helaas geen peren en appels, de zaak was gesloten. Zoutleeuw was een havenstad aan de kleine Gete waar klipzout uit de Vogezen werd ingevoerd. De stad lag langs de belangrijke handelsweg die in het midden van de 12e eeuw voltooid werd en die Keulen met Brugge verbond. Een eerste verdedigingsmuur werd rond 1130 gebouwd en het stadje heeft ook een historische stadskern. Voor de geïnteresseerden: zeker het boek ‘Zoutleeuw in de middeleeuwen van platteland tot stad’ lezen.

 

 

 

 

Dus een prachtige locatie. De C groep zat al op terras en werd nadien gevolgd door het merendeel van de verschillende groepen. Er werden ook prachtige foto’s genomen en de nodige kwinkslagen uitgedeeld aan mekaar. Een paar B rijders hadden geen lunchpakket mee, maar dankzij een klantvriendelijke waard met goede connecties kon er besteld worden bij een broodjeszaak in de buurt, inclusief levering op het terras. Van een service gesproken!

 

 

Met nog ongeveer 80 km te rijden kwamen de eerste regendruppels en onze voorrijder nam het zekere voor het onzekere: stoppen en even het regenpak aantrekken. Een heftige bui, dus ja toch een goede beslissing. Verder rijdend door de boomgaarden en fruitkwekers bleef het parcours redelijk bochtig. Maar 1001, daar werd toch over gediscussieerd; waren het er meer of minder, geen idee, het was gewoon fun.

 

 

 

 

Met Tielt-Winge en Scherpenheuvel links van ons namen we ook nog een stuk route doorheen de bekende bloesemstreek. Normaal veel fietsers en toeristen hier, nu was het uitzonderlijk rustig. Dus wij konden lekker doorrazen. Met Laakdal en dan Geel waren we al op bekend terrein.  Ons einddoel de cafetaria van de Koninklijk Marine Kadettenkorps te Geel was onze eindstop. Bij deze vereniging zijn we altijd welkom, tevens is het ook een steun naar deze jonge kadetten toe. Verschillende groepen BOK'ers zaten al op het terras en zelfs een paar binnen. Wat was het weer een geslaagde rit. Goed weer, een kortere rit, vele terrasjes en weer samen in een groep. Wat wil een motorrijder nog meer?

 

 

 

 

Ik moet en blijf het herhalen: proficiat voor al het werk dat er weer werd ingestoken. De niet aanwezigen hadden weer ongelijk zoals altijd. Op naar de volgende.

Enkele sfeerfoto's

Volledige fotogallerij

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info

X