Rondje Biesbosch: BOK’ers toerrit 12 oktober 2021

Weer een prachtige rit. Nederland werd geviseerd om een groot gedeelte van deze rit te rijden. Bijeenkomst en start parking Carrefour in Turnhout. Voor de A/M rijders een rit van 198 km. De B/C Groepen een rit van 270 Km. Dit langs Nationaal Park De Biesbosch, een streek met heel veel water. En ja over water gesproken, de weersvoorspelling zagen er niet goed uit. Ondanks deze onheil vanuit de lucht zijn er toch 82 rijders ingeschreven. Annulatie van 13 ingeschrevenen en op het laatste moment zijn we van start gegaan met 69 rijders. 



Buitenstaanders stellen mij dikwijls de vraag; wat zijn de definities van de verschillende benamingen van de groepen. Normaal vindt ge alle info over de BOK’ers op de website https://www.okrakempen.be/bikers/ .
Om het even kort samen te vatten: de A en Moltimers rijders zijn de piloten die echt genieten van omgeving en het rustig cruisen. De B groep, gewoon rijders die vlotjes willen rondrijden. De C categorie zijn die toch wel of nog vlotter willen rijden. Bij inschrijving kunt ge zelf kiezen met welke groep ge wilt meerijden. Tevens tracht het bestuur, Marc en Jos, de rijders in deze verschillende categorieën te verdelen van plusminus 10 rijders per groep met telkens een voorrijder.   



Negen uur vertrok de C groep onder droge omstandigheden, al hadden de meeste rijders hun regenpak al aan. Aansluitend volgden de andere groepen, Turnhout richting Ravels (De inwoners van Ravels, de Ravelsenaars of Ravelaars, dragen de bijnaam Ravelse Pieren). Onze B groep kwam al in Oosthoven tot stilstand. Op papier zouden we met acht rijders zijn, maar na telling reden we met zeven motoren. Onze achtste “man” was de partner van één van de rijders die als duo meereed, dus probleem opgelost.

 

Verder richting grondgebied Hilvarenbeek, hier werd in 1991 als eerste Nederlandse gemeente de eikenprocessierups aangetroffen. Het waren niet de processierupsen die uit de bomen vielen, maar we mochten de eerste regendruppels ontvangen. Net niet genoeg om diegenen die hun regenpak nog niet aanhadden, efkes te doen stoppen. Onze koffiepauze was in de gemeente Vucht in een zaak met de toepasselijke naam “De IJzeren man”. Top locatie, mooie bediening en ja we waren welkom. Het bestuur moet deze plaats zeker in gedachten houden: veel plaats, leuke bediening en er bevindt zich ook een overlevingsparcours! Misschien iets voor ons als oude knaken, onder leiding van de militairen op rust onder de BOK'ers?

 

Alle A groepen en een andere B groep hadden één van de talrijke zaken in het centrum van Oisterwijk, na 50 Km, uitgekozen voor de morgenkoffie.



Op dat moment was het aan het stortregenen en een warme bakkie troost kan dan wonderen doen. De zeldzame andere klanten op de terrassen bekeken deze motards natuurlijk alsof ze nog nooit een bende natte BOK'ers hadden gezien.

Na de koffie passeerden we links van ons Heusden, een gerestaureerde vestigingsstad in de Nederlandse gemeente Heusden (provincie Noord Brabant) gelegen aan de Bergsche Maas en telt ongeveer 1325 inwoners. In 1968 werd begonnen met het in oude stijl restaureren van de vestingstad Heusden, een grootscheeps restauratieproject dat twintig jaar liep. Prachtig stadje, tot vorig jaar mocht ge nog met de motor op het marktplein rijden. Gezellige restaurantjes en ja mooi stadje. Helaas, onze rit liep links van al dat moois.



De overtocht van de Bergsche Maas was voorzien via een veerpontje, wat een leuke afwisseling was. Onze groep was net met het pontje weg, toen een tweede groep kwam aangereden. Spijtig genoeg konden ze niet meer mee. Even de kapitein van het pondje enkele gulden (!) rijker gemaakt en we hadden weer een mooie voorsprong. (al is rijden met de BOK'ers geen wedstrijd natuurlijk). Blijkbaar had die kapitein zijn lesje niet geleerd en toen hij, iets later, reeds twee A groepen aan boord had, zag hij, vanuit de stuurhut, in de verte de derde A groep naderen en heeft hij terug de slagbomen geopend om hen binnen te laten. Dertig motoren op één veerpont, wel een niet alledaags zicht.

 

Nabij Slijkwell namen we de dijken van de afgedankte Maas. Een geliefkoosde weg voor motorrijders die zoveel bereden wordt, dat de inwoners het soms beu zijn, hoofdzakelijk door de te hoge snelheid en het overbodige lawaai van sommige machines. Dus, wij rustig tegen dertig en de nodige afstand houden en zo konden we genieten van al deze mooie plassen en wegentjes naast de afgedankte Maas dit tot in Poederijensehoek over de Wilhelminasluis, richting Steurgat. Ondertussen reden we ook te midden van een zondvloed regen maar dat is geen reden om te stoppen; verdorie harde mannen en vrouwen, die BOK'ers. Gewoon verder rijden, regen deert deze motards niet meer.



De A groepen hadden hun middagstop gepland op een pleintje in Woudrichem, bij een frituur. De zaak was open en voor de uitbaters was het eventjes alle hens aan dek om alle bestellingen te verwerken. Ondanks alle chaos blijven ze echter kalm en kwam de dame af en toe met een paar bakkies patat en gaf ze die aan de eerste de beste hongerige BOK'er. Jammer genoeg had die zaak hun terras reeds binnengehaald, waardoor je buiten niet kon schuilen.

Om over de Waal tot in Kop van T’land te geraken, moesten we weer met een veerpontje. Nu was het onze beurt om te wachten. Een attente kapitein deed teken dat we nog mee mochten, dus pondje op. Hier konden we verbroederen met de C groep en de andere B groep, dus pondje terug vol met gemotoriseerde tweewielers. Ook de jeugdgroep die op het pondje stond bewonderde onze motoren en hadden toch hun mening “wie rijdt nu met een motor door de gietende regen”? Ze konden er niks van begrijpen en nu eerlijk gezegd, ze hadden nog gelijk ook. In colonne van het pondje met drie groepen, de voorrijders losten dit weer op door de nodige afstand te nemen.



Eventjes later kwamen ook de A groepen aan deze veerpont en dit keer konden alleen de twee eerste groepen mee. Echter, de pechduivel was van de partij, want de motor van Monique weigerde te starten toen ze het pondje moest oprijden. Direct kreeg ze hulp van de groepsleden die rijdster en motor op de boot duwden. Bij het afrijden zelfde situatie, zelf de meneer van de boot kwam toen helpen duwen (misschien om dan sneller terug te kunnen varen?). Op de kade eerst geprobeerd om met startkabels haar motor te starten, zonder succes. Bijna de pechdienst gebeld toen er iemand het idee kreeg om haar motor in gang te duwen (we waren toch al opgewarmd 😊). En inderdaad, na een paar meter klonk al het verlossende gebrom van een zoetdraaiende motor. Het beest is heeft trouwens de rest van de rit braafjes uitgereden.

 

Over de Moerdijkbrug In Klundert was de splitsing betreffende het aantal km te rijden. B en C gingen voor nog een bijkomende lus van 70 km. Deze lus, iedereen had hierover zijn mening. Oorspronkelijk was een mooi traject langs een parallelweg van de autobaan voorzien, maar door werken moest dit, na de verkenning, worden aangepast naar de snelweg zelf. Helaas, slecht weer tijdens de eigenlijke rit en iedereen kent de rekensom “autobaan + regen = niet echt geliefd”. Probeer ook maar eens een toltunnel te betalen met doornatte handschoenen moeilijk, zeer moeilijk.

Na een tweede keer over de Moerdijk brug was de bijkomende lus achter de rug en waren we terug op de A/M weg.


Moerdijk: het dorp kreeg eind 1944 te maken met grote schade door oorlogsgeweld daar het in 1944 aan de frontlinie lag. Vele woningen werden gesloopt om een vrij schootsveld te verschaffen Tijdens een bombardement werd 55% van het dorp geheel en 35% zwaar vernield.

We reden verder richting Etten-Leur en de lucht klaarde op, zelfs een klein zonnetje, dus regenpakken uit. Tijdens dit stuk rit reden we tot bij de A groep met onze voorzitter op kop. Deze reageerde gedisciplineerd volgens het boekje (als een snelle groep een tragere groep inhaalt, moet deze de snelle groep voorbij laten) en zette gecontroleerd zijn groep aan de zijkant van de weg zodat we vlot en veilig konden passeren. Bedankt voorzitter.



Nu het weer toch iets was opgeklaard volgden Etten-Leur, Zundert, Meer en Rijkevorsel elkaar in snel tempo op om de eindhalt te bereiken in Merksplas. Naast Café de Mart was de feesttent van het voorbije kermisweekend nog niet opgeruimd en de eigenaar heeft speciaal voor de BOK'ers de verwarming terug aangezet. Een zalig plek om de leuke en minder leuke momenten nog even met elkaar te delen om dan na enkele liters koffie weer huiswaarts te rijden. Thuis gekomen had ik 320 km op de teller.

Iedereen had zijn mening over deze rit: “Moet een nieuw regenpak kopen, ben nat tot aan mijn …  Mooi ritje, veel water op en naast de weg. Daar is veel werk ingestoken! De bijhorende lus oké, autobaan beetje spijtig maar dat had veel te maken met het weer”.
Over deze rit is nagedacht! De veerpondjes waren gezellig, zo konden we nog eens verbroederen met andere groepen en het was een prachtige humoristische sfeer. Rit om zeker nog eens te rijden bij droog mooie weer.

 

Marc en Jos weer een prachtige rit, we zijn weer verwend geweest.

Bedankt mannen tot de volgende rit.

En zoals altijd diegenen die er niet bij waren hadden weer wat ongelijk.

Enkele sfeerfoto's

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info

X