Kempenrit BOK’ers:9 november

Kempenrit een Roller Coster van beleving ervaringen en genot.

Een rit die we niet snel gaan vergeten. We kregen een kronkelende lus doorheen de Kempen en het Hageland voorgeschoteld. Voor A/M was een omloop van 164 km klaar, B kreeg een extra lus tot Sint-Joris-Winge om zo 194 km te rijden en de C groep ging nog een stuk verder richting Leuven om in totaal 221 km te rijden. Met op het einde een “specialeke” (een “Apres Ski”, eigenlijk meer een “Apres Moto”) bij André Van Olmen thuis in Kasterlee.

Bijeenkomst was voorzien bij de Carrefour in Turnhout, ingeschreven 88 motards, opgekomen 81 rijders. Het minder goede nieuws was het bericht dat Paul de Page een zwaar ongeval had. Hij was (gelukkig aan lage snelheid) aangereden door een overstekende auto en werd afgevoerd naar het hospitaal. Resultaat: gecompliceerde schouderbreuk op vier plaatsen en motor total loss. Na het weekend wordt hij geopereerd en wacht hem een lange revalidatieperiode. “Paul, vanwege alle BOK'ers, een spoedig herstel toegewenst, we hopen je snel terug te kunnen zien”.

Op de startplaats werden er, na verdeling en instructies, 9 verschillende groepen gevormd. Opnieuw vier nieuwkomers, deze werden direct met open armen ontvangen. Onze voorzitter kreeg veel aandacht! Reden was dat hij een nieuwe motor had gekocht en wat voor een machine: een Honda Goldwing! Het was op aanraden van zijn vrouwtje (die de smaak van het duo rijden te pakken heeft gekregen) dat hij deze machine had gekocht. “Daar geloven we natuurlijk niks van”, wel een prachtige machine, kreeg van de BOK'ers al direct de naam Zilverpijl.
Niet alleen de voorzitter had nieuw materiaal, ook verschillende leden kwamen opdraven met nieuwe prachtige motoren. Het is gewoon een mooi pallet van kleuren en verschillende bouwstijlen. Na de eerste gezellige verbroedering, werd er vooral gesproken over winterkledij! Ja, de eerste winterprikken werden aangekondigd en dit vraagt aangepast kledij, al was ik toch verheugd dat er geen regen was! Zelfs het zonnetje had men voorspeld, het zou een mooie dag worden.



Omstreeks negen uur vertrok de C groep en de andere groepen vertrokken aansluitend. Voorbij het oude keuringstadion in Turnhout begonnen we echt wel aan het stuurwerk met een wirwar van bochtjes en optrekken, richting Kasterlee. Aan de Zandhoef werden we ingehaald door de hulpdiensten en brandweer, even aan de kant om deze jongens te laten passeren. Aangekomen aan de Hoge Rielen stond er een invasie van hulpdiensten voor ons. De politie had de weg rechtdoor afgesloten, maar wij moesten gelukkig naar links en konden zo probleemloos onze route vervolgen. Er zou een grote brand zijn bij een varkensboer in dit gehucht.
Wij verder via Lichtaart (Bobbejaanland,) Ten Aard, Larum, Eindhout naar onze eerste stop voor alle groepen in Veerle in café ’t Katerke, een zaak uitgebaat door een sympathieke dame uit Antwerpen. Bereidwilligheid en gedienstigheid was voor deze dame geen probleem, helaas had ze bij de verkenning blijkbaar begrepen dat wij pas ’s namiddag zouden komen en was ze nog niet klaar voor die bende BOK'ers. Om deze grote opkomst vlot te bedienen, moesten we even bijspringen; tassen zoeken in de keuken? serveren aan de tafel en ontvangen? Ja de BOK'ers zijn van alle markten thuis.


 


Een beetje later kwamen ook de A groepen toe en zat de zaak overvol. Gelukkig was er buiten een terrastent, waar je nog rustig kon zitten. Jan K, een A rijder had net daarvoor een val gemaakt en moest met gekneusde ribben afhaken. Gelukkig is hij veilig toegekomen en was de schade aan motor en piloot beperkt.

De Moltimers hadden ’s morgens de startplaats niet op tijd kunnen bereiken door de grote verkeersdrukte rond Turnhout. Zij zijn wat later vertrokken en kwamen net toe aan het ’t Katerke toen de laatste A groep wegreed. Een geluk bij een ongeluk, want daardoor hadden zij het volledige café voor hen alleen.

Ondertussen was mijn B groep al een stuk richting Scherpenheuvel gereden, aan een flink tempo, dit om de twee nieuwkomers te imponeren of gewoon door het prachtige weer? Ook de wegen waren, ondanks het oogstseizoen, zeer goed te berijden. Eén van de andere B groepen hield halt om te lunchen in Scherpenheuvel “gingen spek eten”! Goed doorbakken was hun wens. Zwart was wat ze kregen, ja goed doorbakken was toch de vraag.



Via Houwaart, Sint-Joris-Winge, Meensel, Kiezel, Muggenberg richting Engsbergen. Mooie baantjes, het bleef kronkelen en ja plaatsen met 30 km/u en stoplichten. Deze zijn niet te vermijden in de Kempen en het Hageland, al hadden de routebouwers weer hun best zeker gedaan om toch de mooiste wegen te selecteren.

Via Schoot richting Ham voor onze tweede stop. Hier konden we heerlijke soep bekomen en ons lunchpakket verorberen. Deze dame had de hele nacht niet geslapen, een dag voor onze intrede had ze een nieuw koffiemachine laten installeren en ze kende de gebruiksaanwijzing nog niet goed, dus lichte paniek. Gelukkig was ze door onze voorzitter ingelicht van onze komst en was de nodige versterking voorzien. Haar vader was bijvoorbeeld opgetrommeld om de “coronapas controle” uit te voeren, “Papieren bitte”!.

De C rijders hadden hun middag stop voorzien aan de abdij van Vlierbeek, waar ze in de aanpalende herberg een lichte snack konden eten.

Na de soep en lunch verder richting Olmen, Schoor, Balen. Lichte vertwijfeling bij ons in de B groep, want de “rijderscode” was niet meer correct: de nieuwkomers hadden een plaats vooraan in de groep ingenomen. Het was even onwennig voor de andere rijders, maar het werd hun vergeven daar ze nog nieuw zijn en ja voor mij had het wel iets om eens een andere positie in te nemen in de groep. Verder met het tempo van Speedy Gonzales ja, het ging verdorie zeer vlot.

Juist voor Balen kregen we een A groep in het vizier, gedaan met Speedy Gonzales toestanden. Bij een iets rustiger tempo konden we nu genieten van de verschillende waterplassen rond Mol en Dessel, voorbij camping Zilvermeer en de Surf putten.


 


Sportzaal Retie, onze laatste stopplaats voor de grote Apres Moto bij André. De uitbater had speciaal voor ons zijn kantine vroeger open gedaan. Alle groepen waren hier bijeen gekomen om dan kort na mekaar het laatste stuk te rijden.
Snel een koffie en daar werd het startschot al gegeven! Ik werd gewoon gepakt in snelheid, kreeg geen kans om mijn handschoenen aan te doen. Gelukkig, een attente achterrijder liet mij nog plaats nemen in de groep. Dus als voorlaatste, de laatste 22 km via Schoonbroek en Zwaneven om te eindigen in Kasterlee.


 


André, medeoprichter van de BOK'ers, werd deze dag 75 jaar. Zijn wens: alle BOK'ers in zijne hof. We hebben dan ook ons best gedaan om met zoveel mogelijk motoren toe te komen (de buren waren gelukkig verwittigd 😊). In totaal stonden er 55 machines, overal verspreid op straat, op opritten en grasstroken.



Een stralende gastheer ontving ons persoonlijk en maakte met iedereen een praatje. Maar wat een charmante ontvangst, knetterende haardvuren, een tent geplaatst, een vol automatische buitenbar (met overkapping!) zelf gemaakt door André: “ja ik had tijd in de coronaperiode”.
Tevens een smakelijke locatie met verschillende delicatessen, koffiekoeken, koffie, thee, boterhammen met kipkap en mosterd. Ja jongens wat een ontvangst. We werden bediend door zijn charmante dochter en ook zijn drie zonen liepen rond met liters koffie en brachten brood om toch maar niemand te vergeten. Er werden duchtig alle soorten verhalen bovengehaald, het was gewoon gezellig bij André. Bovendien was er een stralende blauwe hemel, wat alles super aangenaam maakte.

Wanneer je uitgenodigd bent op een verjaardagsfeest, kun je natuurlijk niet met lege handen toekomen. Onze voorzitter had voor de rit stiekem een “rondgaan met de pet” actie in gang gestoken en met de opbrengst een biermand voor André besteld, plus een mooie ruiker bloemen voor Celine, zijn echtgenote (die tenslotte al die BOK'ers helpt ontvangen). Eenmaal iedereen goed voorzien van koffie en koeken, heeft onze voorzitter in een paar korte woorden verteld hoe André 10 jaar geleden, op 65 jaar een scooter kocht, tot grote consternatie van zijn familie! “Wat ga je daar mee doen?” Cool antwoord van André, “ermee rijden tot ik 75 jaar ben”. Waaruit je kunt besluiten dat het dus vandaag zijn laatste rit geweest is.  Natuurlijk begrepen we onmiddellijk dat Andre er nog eens tien jaar wil bijdoen, zodat we op 9 november 2031 nog eens kunnen langskomen.

André bedankt man, het was een mooie afsluiter van de dag. Nog vele gelukkige jaren en volgens afspraak zijn we binnen tien jaar weer retour.

Het was een speciaal ritje. Prachtig georganiseerd, mede door de Apres Moto bij André.

November is ook de maand waarin wij onze overleden leden herdenken: Ed Didden, Frank Beyens en Gene Van Gorp. We zijn ze niet vergeten. In gedachten zullen ze nog vele leuke motorritten maken en vertellen over toen..

En, zoals altijd, de afwezigen hadden weer ongelijk.

Enkele sfeerfoto's

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info

X