BOK’ers rit voor Pasen richting Namen 12 april

Wat konden we verwachten? Namen is een niet onbekende streek en deze hadden we al eens aangedaan .

Er heerste wat twijfel bij de rijders, zou het “copy paste” zijn van een vorige rit? Alhoewel we de streek redelijk goed kennen slaagde de route opnieuw erin ons aangenaam te verrassen. Het is zeker niet evident om rijders met een goede kennis van deze streek te verrassen met nieuwe paden die zeer geschikt zijn en mooi bovendien. We werden dan ook zeer blij van deze route. Jos had ons weer verrast en we konden weer mooie oorden ontdekken op verre onbekende plaatsen, dit dankzij creatief werk van de verkenners en organisatoren.



Bijeenkomst en start was voorzien aan de sporthal in Veerle Laakdal, met 186 km voor A en M rijders en een extra lus voor de B en C rijders van in totaal 243 km. Verrassend waren de inschrijvingen: 114 deelnemers, wat een opkomst. 14 Moltimers, 40 A rijders, 42 B rijders en 18 C rijders (het mooie weer zal er ook wel iets mee te maken hebben).
Organisatorisch liep het iets stroever, de talrijke nieuwelingen moesten nog even wennen aan de verdeelsleutel met welke groep en wie is wie! Ja als ik goed was geïnformeerd; 16 nieuwe rijders.

En net op de dag dat het aantal inschrijving zeer hoog is, slaat de Wet van Murphy nog toe en kunnen er vier ervaren voorrijders niet aanwezig zijn. Maar geen probleem, met een paar goedgerichte telefoontjes had het bestuur snel 5 “hulpvoorrijders” gevonden. Die hulpvaardigheid onder de BOK'ers is toch echt fantastisch.



Ondanks deze gezellige drukte namen de voorrijders, zoals altijd, hun verantwoordelijkheid en werden de leden verdeeld over in totaal 14 (!) groepen, al was de voorbereiding natuurlijk al uitgeschreven op papier door onze voorzitter. Marc, die zelf niet kon meerijden wegens familiale verplichting, was s ’morgens toch aanwezig om zijn troepen te begeleiden. Ondanks een platte band op zijn motor maakte hij de verplaatsing met de auto, het commando van de A rijders werd overgedragen aan Dirk die de fakkel van voorrijder op zich nam.



Na een goedemorgen en kennismaking gingen we van start richting Averbode, Scherpenheuvel, Zichem. Indrukwekkend verscheen de Abdij van Averbode voor ons. Hier leven de Norbertijnen in een gemeenschap van zo’n 55 medebroeders waarvan er een 30-tal in de Abdij zelf wonen . De anderen zijn vanuit de gemeenschap uitgezonden en zijn actief in kerk en samenleving. Ook de gekende “Lekdreef” raasden wij voorbij richting Meensel en aan het oorlogsmonument gingen we links verder, richting Kapellen waar we de eerste bloesems konden waarnemen.


 


Hoeleden, richting Oplinter wat een mooie streek, het is gewoon genieten op deze mooie lentedag. Landen was de eerste stopplaats van de A groep The Flying Coffee: toepasselijke naam. De Moltimers namen in Walsbets, een beetje verder, hun eerste stop. Ondanks de verschillende groepen die onderweg waren, was het op deze rit niet het gekende haasje-over. Wel eens contact en aansluiting van andere groepen motoren, op terrassen en de verschillende rustplaatsen.



Onze voorrijder Leo stopte aan een paardenranch Bistro Le 4210, de parking oké en de stallen open, de paarden waren aan het trainen maar ondanks onze smeekbede was er geen koffie te bekomen: “koeling stond nog niet op”? Voor ons toch een bedenking: koffie heeft toch geen koeling nodig! Ook Jean en zijn groep waren gestopt en ook zij kregen geen koffie.

 

Na Montenaken, via Braives, werd het toch wat heuvelachtiger. Lamontzée, Burdine prachtige dorpen zoals wij zeggen, hier heeft de tijd blijven stilstaan. Een gewoon andere wereld met prachtige gesloten hoeves en mooie vergezichten, kortom alles wat een motorrijder nodig heeft.




De groep A rijders namen hun tweede stop in Éghezée in het gezellige Café Des Sports, wij gingen verder voor onze bijkomende lus richting Flawinne. Dit is een deelgemeente van de stad Namen en ligt op een heuvel. De bewoners zijn voornamelijk werkzaam bij de grote machinewerkplaats van de Belgische spoorwegen of de plaatselijke kazerne van het Tweede bataljon Commando, een parachutisten eenheid. De kazerne herbergt sinds 1980 ook het Musea des Commando’s, met ook een hoekje voor de tien Belgische Commando’s die in 1994 tijdens de Rwandese Genocide het leven verloren. Er is voor hen hier een klein monument opgericht. 

Ook gingen we de Maas over en volgden de talrijke zijrivieren waarbij je jezelf er vaak op betrapt van pure verrukking ‘ooh’ te mompelen in je helm . In Floreffe reden we terug de Maas over en hielden deze nu aan onze linkerzijde, richting Spy. De grot van Spy (zeker niet onbekend hier) was één van de vindplaatsen van de resten van de Neanderthalers en is een uitzonderlijke paleolithische site.
De verdere tocht verloopt erg landelijk, bossen maken plaats voor uitgestrekte landbouwvelden waar niet één villa te bespeuren valt. Dorpjes hebben nog hun authenticiteit bewaard, ook al is er hier en daar een boerderij die niet meer als dusdanig functioneert, maar omgevormd is tot museum of vakantiecentrum.




De Naamse steenweg door het Meerdaalwoud is voor mij de overgang van de Waalse rust naar het weer hectische Vlaanderen. Dus tijd om een stop in te lassen. Onze voorrijder was intens op zoek naar een terras of geschikte locatie, maar niks was open in deze mooie streek. Dan maar stoppen bij een boer die heel zijn erf vol ballen drijfmest had liggen en, ja, dit gaf een geurtje af. De babbel met de boerin was gezellig maar toch net niet de juiste plaats om halt te houden! Snel op zoek naar een betere locatie en ja gevonden rond Blanden. Een kroegje met een lieftallige dame (zie foto) maakte onze stop toch weer goed.

Even terug naar de verschillende groepen: de C rijders niet tegengekomen, ook de A groepen niet echt gevonden. Enkele B groepen verenigde mekaar op locatie of onderweg. Rony stond langs de kant met zijn groep en was lichtjes in paniek: een rijder verloren in de dorpjes, verdorie en die heeft geen GPS. Ja, dat is een probleem, we hebben niet helpen zoeken maar het is weer goed gekomen.

 

Via Linden, Kortrijk-Dutsel en Nieuwrode (dit in een strak tempo) naderden we ons eindpunt in Herselt langs het Veerlepad Mie Maan. Grootmoeder woonde in de herberg “de Halve Maan” Alle boeren uit de omgeving brachten hun boter en eieren naar de herberg en het winkeltje van Marie van de “halve Maan”, dat zo al snel de bijnaam Mie Maan kreeg. Hier konden we verbroederen met alle groepen, alle parkings en zelfs bospadjes rond Mie Maan stonden vol met motoren.



Wat een leuke drukke bende, bij de rondvraag “hebt ge genoten van de rit?“ kon ik geen negatieve reactie vaststellen.

 

Deze eerste rit van een nieuwe A rijder, Peter L, werd jammer genoeg ook een dure rit. Die koste naar zijn zeggen zo'n 10 € per kilometer! In de omgeving van Gijmel viel plots de remdruk van zijn (20 jaar oude) BMW weg. Dus de laatste 10 Km rustig verder gereden naar "Mie Maan". Geen lekkage te bespeuren, kon dus enkel maar aan de elektronica liggen (het ABS-systeem). Van daaruit gebeld naar de BMW garage, Motoren Meeusen, in Geel, maar een oplossing ter plaatse was niet mogelijk. Dus dan maar rustig verder gereden naar Motoren Meeusen. Hun diagnose: Sensoren ABS stuk (niet los te verkrijgen), de volledige Unit moest vervangen worden. Kostenplaatje (met plaatsing) ± 2.100 Euro! Ja watte. Hopelijk wil Peter nog met ons verder rijden en blijft hij gespaard van verdere problemen.

 

Ondanks dit minpuntje toch weer een rit voor de geschiedenisboeken en ook de nieuwe leden hadden zich vermaakt.

Het zal voor de routemakers moeilijk worden om deze dag te evenaren, veel enthousiastelingen, mooi weer en een gezellige groepsgeest. Op naar de volgende rit.

Bedankt bestuur “goe” bezig.

 

En zoals altijd de afwezigen hadden weer ongelijk.

 

Jaak. 

Enkele sfeerfoto's

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info