OKRA ervaringen

Zullen we de boel eens wat opvrolijken?

 

Awel, stuur een mailtje naar kempen@okra.be of gebruik onderstaande link" Schrijf hier Uw verhaal" met je plezantste OKRA-ervaring, je meest avontuurlijke of grappige, vertel ons hoe je OKRA leerde kennen of waarom je OKRA op dit moment zo mist!

Foto's maken het uiteraard allemaal nog duidelijker.

Vermeld er ook bij of we jouw verhaal online mogen zwieren (anoniem of niet).

Voel je niet verplicht, maar het minste wat je kan doen, is deze boodschap delen onder alle OKRA-leden! En wij delen binnenkort de geweldige OKRA-verhalen!

 

Tot snel!

29 maart 2020: Klompen kijken

Ik ben nu bijna 2jaar lid, door info op het internet te zoeken ben ik bij jullie terechtgekomen.

Door omstandigheden heb ik mij nog niet bij de fietsgroep kunnen aansluiten.

Heb al mooie bijeenkomsten gehad met leuke entertainment en een mooie uitstap naar een klompen makerij.

Hier werd de herkomst en verschillende klompen soorten uitgelegd, ook lieten ze zien hoe dit machinaal werd gedaan.

Wij ( ik en mijn echtgenote ) vonden dit interessant en leerrijk om deze oude ambacht eens te kunnen zien.

We hebben toen ook 2 klompen gekocht die men vermaakt had naar nestkastjes, was een partij hout die iets minder geschikt was voor een goede kwaliteit van klompen maar dan toch een goed doel vonden.

De kool- en pimpelmezen hebben deze ( klompen ) nestkastje al uitgebreid onderzocht.

Het is mooi om aan te zien hoe deze aan en af vliegen en het nestkastje grondig inspecteren, 

Aansluitend hadden we een etentje en daarna schoppen in Breda.

Voor ons was dit een geslaagde dag.

29 maart 2020:Wat een reisleider lijden kan

De reizen die ik gemaakt heb met verschillende enthousiaste okra reizigers doen mij vooral denken aan hoe ik mijn conditie verbeterd heb 😉! Jullie moesten eens weten hoeveel kilometers ik afgelegd heb en kilootjes dat ik verloren heb, gewoon met het zoeken naar mijn mensen in het hotel of in de reuzegrote restaurants haha 😊! Ik heb de restaurants van het hotel elke keer wel 3 keer doorgespurt, om elke keer maar weer eens te denken ‘mannekes mannekes mannekes toch, waar hebben ze zich nu weer gezet?’
Maar weet goed, het was het allemaal waard!
Dit jaar zal het misschien anders zijn en is er misschien dan toch geen kilootje af, maar vooral ga ik toch wel het enthousiasme en de warmte missen van al mijn deelnemers!
Dus Josée, Louis, Marie Louise,… hou jullie goed en zie dat de volgende keer wanneer jullie nog is mee gaan, ik jullie niet weer 3 keer moet komen zoeken eh haha 😉!  

Van een regionale reisgids

30 maart 2020:Rare dingen in Baarle-Hertog-Nassau

Hoi, hoi, het is in deze sobere tijd een super idee om de boel wat op te vrolijken , alleen ik heb eigenlijk geen idee van wat ik moet gaan schrijven . Wij maken rare dingen mee in ons tweeling dorp Baarle-hertog en Baarle-Nassau , omdat we nu duidelijk merken dat het ene land wat andere en of strengere maatregelen heeft dan het andere .

De grens met België loopt door onze voortuin ,( wij wonen in Nederland) dat is zo gewoon voor ons , maar willen we verder België in dan worden we tegen gehouden of er staan containers op de weg die de straat versperren . Sommige winkels waar de grens doorloopt hebben problemen met de winkel open te houden zodat er bizarre dingen ontstaan . Het Nederlandse gedeelte is open , maar wil je onderbroeken hebben die een meter verder liggen kan je niet pakken want dat is Belgisch grondgebied en de Belgische winkels moeten dicht.Een vreemde maar wel grappige situatie. Onze Okra leden missen de activiteiten die gepland waren zeer zeker en daarom hopen we maar dat deze moeilijke en voor veel oudjes eenzame tijd snel voorbij is !! met een vriendelijke groet, een wijkverantwoordelijke in Baarle-Hertog

30 maart 20: OKRA maakt mondmaskers

Mondmaskers te kort? Niet als het van Mia Geerinckx (Veerle) afhangt. Met haar team OKRA-creatievelingen maakte ze er enkele honderden. OKRA? Niet klein te krijgen. Bedankt!

30 maart 2020: Doe mee aan onze sportfeesten!

Ik ben als 62 jarige samen met mijn man vorig jaar lid geworden bij OKRA. Vooral om te kunnen fietsen in groep. Leuke groep, mooie toeren en halverwege een gezellige stop voor koffie. De nodige dagtochten in de zomer. En het seizoen wordt afgesloten met een gezellige koffietafel.

Allemaal heel leuk. 

En toen kwam er een onverwachte vraag: "Zin om mee te doen met de sportfeesten?"

Sportfeesten??? Ja, leuke spelen, individueel of echt groepswerk, schoenen schoppen, balspelen, sacochen gooien...

Jawel ik wil wel meedoen! 

Maandagavond, de oefenavonden, een beetje schuchter er naar toe. Heel vriendelijk opgevangen. En oubollig? Nee hoor, mijn jeugd kwam terug. Pleinspelen, balspelen, estafetten...ik waande mij terug bij de Chiro.

Dan de sportdagen...oei geen rekening mee gehouden in mijn agenda, spijtig, druk bezet, maar toch één sportdag lukt nog.

Toch wel beetje zenuwachtig vertrek ik samen met de andere.

Leuke spelen en het lukt allemaal aardig. Inzet ten volle!

Heel gezellige sfeer, de nodige competitiedrang, een fijne namiddag. Weer een Chiro-gevoel!

En dan op het einde van de dag nog horen dat we in de prijzen zijn gevallen.

IK DOE VOLGEND JAAR WEER MEE!!!

31 maart 2020: mooie en bruikbare tip

Mevrouw xxx werd verleden jaar weduwe (85 jaar). Zij kan het graf van haar overleden dierbare echtgenoot in deze periode niet meer bezoeken. Zij heeft geen kinderen.

Daarom heb ik gisteren op de begraafplaats een foto genomen, uitgeprint en in de brievenbus gedeponeerd. Ik heb haar nadien gebeld. Zij was daarmee heel tevreden en ging die foto inkaderen. Zo kan zij, weliswaar thuis, ook nog het graf van haar geliefde bezoeken.

Ik kan mij voorstellen dat er in deze situatie nog weduwen/weduwnaars zijn.

31 maart 2020: Trefpunt Retie doet het zo

Te voet of per fiets, zo doorkruisten de leden van ons klein bestuur Retie en de omliggende gemeenten om het OKRA-Magazine van april en bijhorend maandblad in 360 brievenbussen te droppen. Kwestie van niet binnen te zitten en het nuttige aan het aangename te paren.
Onderweg kon een bestuurslid bijgevoegde foto maken. Toch nog een vleugje humor in deze ellendige tijden

31 maart 2020:Neem even rustig de tijd om volgende reactie te lezen... hoopvol!

Een moeilijk woord in tijden van corona en al bijna zo moeilijk voor velen om bij Okra aan te sluiten. Maar aan het eind van dit verhaal zal blijken dat ze ongelijk hebben. Hoe geraak je bij Okra? Moeilijk en zeker als men zo vlak na het beëindigen van de beroepsactiviteiten aan een verenigingsleven wil deelnemen. Indien men ook de vrouw, een vriend of een vriendin kan overtuigen om mee aan boord te komen dan is het bootje vlugger aan het varen. De eerste ledenbijeenkomst van Uw trefpunt is een catastrofe. Waar moet je een plaats zoeken tussen al die andere leden die elkaar reeds van vorige gelegenheden kennen. Maar je ziet dan al dat het de mensen deugd doet dat ze elkaar nog eens zien en bijeen komen. En dan denk je, we moeten volhouden zodat we de volgende keer ook bij de groep horen. En zo gebeurt het, al is het geleidelijk, men leert meer mensen kennen en men gaat de dag erop of volgende week voor het nodige gerief naar de winkel. Wat vroeger op een paar minuten afgehandeld was duurt nu al enkele tellen langer omdat we iemand tegenkomen waar we gisteren of verleden week nog mee aan tafel zaten op onze eerste bijeenkomst. En zoals een spinazie zaadje in de grond groeit zo groeit men mee in de groep. En na verloop van tijd maak je deel uit van dit mooi groene spinazieveldje en kan je oogsten van je eigen initiatief door lid te worden van Okra. Op elke activiteit is wel iets te beleven. De lijndansers krijgen een dans of een pas niet onder de knie en de ene is er al sneller mee weg dan de ander. Ze helpen elkaar en even later lukt het dan wel. De Petanquers smijten hun ballen in het afgebakend veldje zo dicht mogelijk naar het but of de cochonnet en opgepast voor diegene die het spel uit zijn balans speelt, die is de kop van jut. Fietsen doen we ook van Lichtaart naar Herenthout. Onze begeleiders hadden een route uitgestippeld van 40 km. Onderweg platte band, we draaiden de fiets om en tot onze verbazing zagen we dat er bijna geen buitenband meer aanwezig was. Tot op de draad versleten. De fiets was na de oorlog uit de vaart gehaald en er was nooit nog een fietsenmaker aan geweest. Diezelfde persoon rijdt nu met een elektrische fiets. Hoe Okra voor verbetering zorgt.
Zo waren we eens een daguitstap gaan doen naar de citadel van Namen. Boven aangekomen gingen we een kijkje nemen naar de Maas die onderaan de citadel loopt. Komt me daar iemand vertellen dat hij dat zicht ook in zijne hof in Lichtaart heeft. Hij woont misschien tegen Bobbejaanland.
Naar Griffelrock in het sportpaleis gaan dat was altijd genieten. We namen in Tielen de op voorhand geregelde coupé en zo met zijn allen tot in Antwerpen centraal waar één van onze leden die de stad kende ons een rondleiding gaf in enkele parken. Daarna rond 12 u met zijn allen naar de wok van Antwerpen in de Carnotstraat waar ons een buffet stond te wachten om U tegen te zeggen. Daarna met de metro even verderop naar het sportpaleis. Na de voorstelling terug met de metro naar centraal station waar onze bestelde coupé ons terug naar Tielen bracht. Voor de deelnemers dagen om nooit te vergeten. In groep maak je van alles mee.
Dit en nog vele ander zaken zoals zwemmen, gezamenlijk boeken lezen, wandelen, Turnen, kaarten, Kubb, Biken en zelfs blijven kletsen tijdens het winkelen is er niet meer bij in deze corona tijd. Hoe moet het verder?. In groep maken we niets meer mee. En toch, en toch zullen we volhouden en zullen we dit virus verslaan en gaan we opnieuw dat zaadje zijn dat een gans groen spinazieveldje zal worden en we opnieuw kunnen genieten van onze activiteiten in groep..

 

1 april 2020: Een reactie recht voor de raap

Triestige tijden nu! Ik kan wel niet goed biljarten, maar ik doe het toch zo graag. Maar het meeste mis ik toch de lach en het gesakker van de kaarters die er samen met ons telkens weer gezellige namiddag van maken. Ik hoop tot weldra."

1 april 2020: Stoelendans op den hout

Dit is carnavalsviering na de stoelendans Beerse den Hout, wel heel leuk en ontspannend. Zijn daar beland door iemand die in ‘t Beerke op ‘t Hemelrijk in Beerse aan ons al gymles gaf. Toen werd er stoelendans op den Hout in Beerse ingericht. Zijn wij daar in den Okra ingeschreven en mochten wij meedoen aan den stoelendans, en ook aan de feestjes van den OKRA, hebben daar zeker geen spijt van. Alles is daar heel goed georganiseerd, en zo kom je onder de mensen .
Nu missen wij dat heel hard (met al dat corona gedoe)
Dank u aan het bestuur voor de goede organisatie!"

2 april 2020: Zo mooi kan OKRA zijn....

nu meer dan ooit voelen leden de kracht van het OKRA-netwerk en de onderlinge verbondenheid.
Geen enkel reclamebedrijf zou het beter kunnen vertellen dan de woorden uit het hart van deze dame...

Hallo mijn naam is Suzanne . Ik ben ongeveer 14 jaar lid bij OKRA. Ik ben er samen met een vriendin ingestapt. De eerste keer dacht ik wel 'wat kom ik hier doen? Daar ben ik nog veel te jong voor!' Maar na een paar keer te gaan, voelde ik mij daar zeer goed. We geven 9 keer per jaar koffie. Wegens een operatie van 1 van de bestuursleden, had ik voorgesteld om voor haar de boekjes en mensen te bezoeken tot ze hersteld was in mijn omliggende straten. Dat waren een 9 mensen die ik hun boekjes bracht. Nu ben ik zelf bestuurslid geworden en heb 30 mensen om naar toe te gaan. Ik voel mij gewaardeerd en heel goed bij OKRA door onze mensen. Ik doe nu ook mee met ontspanning, iets dat ik vroeger nooit zou gedaan hebben. OKRA heeft mij open laten gaan, naar onze mensen toe. Ik mis nu onze mensen met onze ophok plicht. Maar gezondheid gaat voor alles. Toch zal ik blij zijn, en ik denk dat dit pas gaat gebeuren in september, om onze mensen gezond en wel terug te zien, en dat we samen nog veel mooie tijden mogen meemaken!

3 april 2020: Hoe OKRA een mensenleven een andere bepalende wending kan geven...

Mijn verhaal is het volgende...

Op 56 jarige leeftijd kon ik, gelukkig zeg maar, op brugpensioen gaan.
Ik had de tijd ervoor wat werkjes laten liggen in en om het huis zodat ik niet in een zwart gat zou vallen.
Maar na 3 zomermaanden braken stilaan de herfst en wintermaanden aan, en ik zocht naar iets om wat aan ontspanning te doen.
Op een dag zag ik een advertentie staan van OKRA dat ze iets met lijndansen gingen doen in Lichtaart.
Omdat wij al jaren stijldansen hadden gedaan en dat niet meer zo goed ging die tijd, dachten wij, waarom niet eens proberen.

Dat was de start van mij (en mijn echtgenote) bij OKRA, je moest wel lid zijn of worden om mee te mogen doen.
We gingen er heen, en ik was van de eerste keer door het lijndansvirus gebeten, en het vrouwke vond het ook wel plezant, dus....we werden lid van OKRA.
Er werden daar 3 lessen geven in de wintermaanden en we waren door dat virus niet alleen gebeten, maar zowaar ook aangetast.
We gingen ook op dansvakantie aan zee, een midweek, waar we veel (soms heel veel) dansten.

Na 2 jaren met die groep opgetrokken te hebben, trok ik mijn stoute (dans) schoenen aan en dacht ik eraan om onze dansen wel eens te oefenen in een eigen ruimte.
Dat was de echte start van mij bij OKRA want ik ben daar terecht gekomen in huidig trefpunt en die hebben mij met open armen ontvangen, ik mocht in hun zaaltje de dansen oefenen met onze groep (dansers van het eerste uur uit alle dorpen).
Wat er wel als een maar aan vast hing, was dat ik in het bestuur moest komen, en....als er ander mensen kwamen, die dat ook wilde leren, ik hen dat moest aanleren.
Dat was niet direct wat ik in gedachte had, maar ja, welke keuze had ik, of dat doen, of geen oefenzaal.

Dus ben ik daar op ingegaan en zo was ik bij OKRA plots lesgever en bestuurslid. De magazine's van OKRA rond dragen was de volgende stap.
Na 2 jaar aan de slag te zijn, wilde de voorzitter zijn stoel afstaan aan mij; maar dat wilde ik niet, voorzitter, nee dat was niks voor mij.
Maar toen werd de vrouwelijke secretaris plots wat ziekjes en ik dacht dat dat een betere job was voor mij.
Ik heb de voorzitter hier over aangesproken en gezegd dat ik de secretaris wel wilde helpen, niet alles tegelijk maar datgene dat ze kwijt wilde.
Samen hebben we die job verder gedaan, een jaar of twee, en toen ging het echt bergafwaarts met haar en nam ik die functie over.
Intussen bleef ik dansles geven in mijn trefpunt en werd ik ook gevraagd om dat in andere trefpunten te doen, wat ik heb aangenomen.

Toen er dan ook nog een ongeval plaats vond waarbij de lijndans lesgeefster van de Regio Kempen om het leven kwam, werd mij gevraagd om die taak op mij te nemen.
Ik heb dat dan 3 jaar samen met haar partner gedaan, want eigenlijk was hij de man, die het vuur van het lijndansen bij mij had aangestoken .
Om een lang verhaal wat in te korten, komt het hier op neer, dat ik mijn dagen nu voor 3/4 vul met lijndansen en mijn trefpunt.
Ik geef alle dagen met volle overgave dansles, maar ook met heel veel voldoening, want OKRA is mijn hart, mijn ding, waar ik me voor inspan.

De rode draad door mijn OKRA tijdperk gaat dan ook over lijndansen en alles wat daar mee samengaat. Ik voel me gelukkig als ik tussen, en voor, mijn dansers sta.
We richten ook veel lijndans namiddagen in, waar vele hun vertier vinden en die altijd druk bezocht worden. Ook de dansvakantie's van onze Regio zijn een groot succes geworden.

Dus ja, naast secretaris en schatbewaarder, van ons trefpunt en het lijndansen en al de beslommeringen die dat mee brengt, zijn mijn vrouw, kinderen, klein- en achterkleinkinderen, zowat alles wat mijn leven momenteel bepaald. Ik voel me daar best tevreden mee, goed doen voor anderen, en de waardering voelen, is een zalig gevoel zeg maar.
En OKRA heeft me daarbij geholpen.
Het enige wat me eigenlijk een beetje stoort is dat vele mensen, nu nog altijd, denken dat je eerst 65 moet zijn om daar bij te komen, dat zou mogen veranderen vind ik."

4 april 2020: Zo komt OKRA aan zijn vrijwilligers....

We schrijven 2011. Ik werk halftijds en mijn vrouw is al in verlof voor pensioen. In de Visie zie ik in een advertentie dat OKRA een vakantiebeurs organiseert in het Mollenhof in Poederlee.
Omdat we nog geen vaste reisplannen hebben, vraag ik aan mijn vrouw of ze er eens wil gaan kijken. ‘s Avonds na de werkdag doet ze verslag. Ze vertelt dat ze werd aangesproken door Fons Janssen, de toenmalige regiosecretaris van OKRA Kempen (nu heet dat regiodirecteur). Hij kende haar nog van vroeger toen ze half de Kempen (en Vlaanderen) heeft leren lopen met Start to Run. En hij zat met een probleem. OKRA Kempen organiseert jaarlijks fietsvakanties. Het koppel dat die uitwerkt en begeleidt stopt er mee en of wij dat wilden overnemen?
Na enig overleg thuis, vroegen we Fons om wat meer uitleg over OKRA en de fietsvakanties. Dat was zo’n aangenaam gesprek dat we volmondig ja hebben gezegd.
Maar voor we definitief werden ‘aangenomen’ moesten we wel stage doen door als deelnemer mee te gaan op de fietsvakantie van 2011, die doorging vanuit Haren-Ems in Duitsland. Dat is zo goed meegevallen. Sindsdien hebben we met plezier de fietsvakanties georganiseerd elk jaar. In 2012 fietsten we vanuit Lo-Reninge in de Westhoek en over de Screve. We fietsten al op het eiland Mallorca, in Catalonië, in Limburg, Zeeuws-Vlaanderen, Noord-Brabant, Frankrijk….
We leerden tijdens die fietsvakanties fijne mensen kennen, sommigen werden vrienden. De sfeer zat altijd goed, soms gaven we een gratis rondje in ’t café of op een rond punt. Onze terrasplekjes in de namiddag waren altijd goed uitgekiend en voorbereid om te zonnen, soms ook om te schuilen.
Zo ‘bolden’ we dus OKRA in . En weet je, Fons, Benny en later Tom die trokken ons nog dieper het OKRA-bad in. We werden actief in OKRA reizen, OKRA Internationaal, OKRA sport+, het regiobestuur, een leesclub en een KUBB-club in ons Trefpunt….
Waarom we het doen? Omdat we het graag doen natuurlijk, er veel vriendschap en warmte en appreciatie voor terug krijgen, zowel van de leden als van de beroepskrachten.
En na COVID-19 doen we verder! Hou vol, blijf in je kot en hou het gezond, desnoods op je hometrainer.

05 april 2020: Een lange bloemlezing van mooie reacties en verhaaltjes

Wat ik vooral mis van OKRA zijn de leden 50 plussers van onze donderdag voormiddag samen  : de stoelen gym !!!! Enorm plezante groep met vooral een lesgeefster die niet op een schoolse maar wel volwassene manier les geeft ! En amai ze kan soms met serieuze oefeningen op de proppen komen 😓😤 maar we doen het allemaal even graag met af en toe een grap en grol er tussen is onze voormiddag zo voorbij en nog een lekker tasje koffie of thee nadien en babbel(nabespreking!🤔!😷😷


ik ben lesgeefster in lijndans  ik vind OKRA top  wat je allemaal kunt doen in de OKRA  de koffie  dansen reizen alle sport dat  OKRA geeft   is voor mij een echte vrienden groep.


Graag wil ik vertellen waarom ik OKRA mis .

Hierbij mijn lang epistel .Ik ben geboren in Mol op 3 april 1924 .

Een tiental jaren werd mij gevraagd door de voorzitter van mijn OKRA trefpuntturntraining te geven .Ik heb dat met plezier aanvaard .

Nu een beetje uitleg over mezelf .

Sinds mijn jeugd en tot nu ben ik verkocht aan de gymnastiek .In 1923 aangesloten bij turnkring Jong en Moedig Mol.Al de jeugddelen doorlopen .Wedstrijdturner geworden . Meermalen Kempischverbondskampioen .Kampioen van de provincie Antwerpen, lid van de Belgische federale ploeg .

Lid van de Belgische ploeg  tegen Nederland in 1959 .

Behaalde in 1954 mijn diploma van turntrainer .Ik ben vele jaren Lid geweest het Belgische jurycorps .

Tot nu toe ben ik nog steeds trainer van de veteranen van Gym Mol en trainer van de turnclub van mijn OKRA trefpunt.


Mijn verhaal mag verteld worden maar niemand zal dat geloven.

Wij zijn een hechte groep OKRA dansgroep

ik heb de groep leren kennen de eerste keer ik op  dansvakantie beginners in Oostende en vanaf toen aantal jaren geleden  ben ik lid.ik heb nog geen enkele les gemist 

We maken samen gedichtjes en kaarten  om voor te lezen bij speciale gelegenheden zoals dansvakantie ,een optreden en ons jaarlijks feest voor de dansgroep beginners en gevorderden.

Ik mis enorm deze groep vrienden en ook vooral het dansen .

Nu houden we geregeld contact via telefoon en email .en ondersteunen elkaar .


Ik ben Isabelle en sinds enkele jaren actief lid van OKRA. Sinds een jaar ook vrijwilliger. Ik heb al veel vrienden gemaakt bij OKRA en de mensen waar ik kom voor een praatje hebben dat zeer graag! Het fijnste bij OKRA vind ik de lijndans en de uitstappen.


De 1ste uitstap die ik maakte was naar Delft en zeer goed! We kregen eerst koffie met wat lekkers dan  een bezoekje aan het museum van Delfts blauw . Namiddags hebben we lekker gegeten en daarna was er een stadswandeling met gids en nog wat vrije tijd om te winkelen en een terrasje te doen.

Het was voor mij een zeer fijne dag!

ik  werd   20 maart  81  jaar   ,  en  ben  begonnen  daar  iemand  drie  of  vier maal  kwam  vragen  om  er  bij  te  komen  toen  was  dat  nog  niet  OKRA  maar wel  Bond -Gepensioneerde   ,  een  half  jaar  er  bij  en  maakte  mij  ondervoorzitter  en  Leon  Verlinden  zorgde  voor  het  eten  en  feestjes te  doen  en  elke  maand een  zomaar  ,  

Daarna  is  het bestuurslid  overleden  en  heb  ik  zijn  taak  overgenomen  voor  het  bestellen van  eten  ,  in  het  begin  maakten  we  alles  zelf   ,  maar  nu  komt  er  een  traiteur  aan  te  pas   alleen  met  de  vier  grote  feesten  , de  maandagen  gewoon  kleine ontmoetingen  doen  we  zelf  ,  wij  hebben  een  goede  groep  die  heel  goed  samen wekt .

Ja  en  nu  zitten  we  vast  en  ligt  alles  stil  ,  maar  de  boekjes  en  folders  gaan  nog gewoon  verder ,  die  draag  ik  nog  rond  want  meer  kan  ik  niet  doen .

ik  heb  nog  de volleybal  die  ik  alle  weken  moet  fluiten  maar  dat  ligt  allemaal  stil

tot het  volgende  seizoen  .Nu  weet  je  zo'n  beetje  van  mij  ,  heb  nog  wel  andere  dingen  te  doen  maar  dat zal  niet  kunnen  voor  het  moment  .


Een anekdote.

Op een keer verkoos een lid van OKRA zijn lidmaatschap op te zeggen. Hij was erg teleurgesteld in OKRA. Als weduwnaar had hij gehoopt er een nieuwe ‘poezemie’ te strikken maar hij was op zijn honger blijven zitten. Toen ik onze serieuze voorzitter voorstelde een blind date te organiseren, heeft hij me boos aangekeken. De man is dan maar in een andere vijver gaan vissen.


Wij missen onze OKRA vrienden...het is zo'n hechte groep...samen fietsen ....en wa lachen en swansen ....de gezellige koffietafels ..samen warme chocolademelk en een pintje drinken...de petanque namiddagen hopelijk kunnen we dat snel weer doen...


Wij missen onze OKRA vrienden enorm  omdat sinds die 9 jaar zo veel vrienden hebben gemaakt. Dagelijks zagen we wel iemand, van jong tot oud die een woordje wilde babbelen of iets vertellen. Omdat we ook zo actief waren, turnen, dansen, fietsen, wandelen missen we dit zeker. Nu houden we ons bezig met 2 uur te wandelen per dag. We houden ons zeker aan al de maatregels en hopen binnenkort terug te kunnen starten met onze activiteiten.

Ik mis OKRA zeer hard, dat grote familie gevoel het het lachen en plezier maken met elkaar spelletjes spelen kaarten biljarten, gezellig samenzijn dat mis ik nu tot binnenkort als god het belieft.


We mogen in de huidige situatie niet vereenzamen of zeuren. Grappige voor het billen kletsen passende verhalen ken ik niet. OKRA leerde ik via via kennen toen ik de deur bij mijn ambetante baas dichtsloeg en aan mijn echte grote vakantie begon. Ik leerde OKRA kennen als een organisatie van brave bezadigde mensen die voor elkaar begripvol en behulpzaam zijn. Ook het tijdschrift vind ik prima.


Niet direkt een plezante, om te lachen dat het schokt, maar toch een heel deugddoende:

We hebben met ons koor het 'Ave Maria' van Schubert geleerd (een paar jaren geleden). Toen dat zingen de eerste keer zonder haperen lukte: dat deed deugd!


Nu dat we elkaar minder op straat tegen komen is dit een uitdaging en een nieuw denkpiste voor de toekomst.

Met al onze hedendaagse tools waar we  nog moeite  mee hebben om deze te volgen is het een hele uitdaging .

Maar we doen ons best , zo is de WhatsApp een geweldige uitvinding en des te meer daar je nu ook je familie , vrienden kan zien op scherm.

Zo ontdekte ik vandaag dat je met meerdere gelijk kan spreken en zien op je mobieltje , dus je kan  eigenlijk een kleine vergadering houden .

Geweldig doen ... probeer het op WhatsApp , het werkt en heeft een enorme toekomst .

Om nu terug te komen waarom en hoe ik verzeild ben bij OKRA : hier mijn klein verhaaltje .

Mijn droom was reeds enkele jaren van te leren moto rijden  en zo de natuur in te trekken .

Maar ben ik daar niet te oud voor ? Wat gaan de mensen denken ?

Vanaf mijn 65  liep ik met de gedachten rond maar vond steeds een excuse om het uit te stellen .

Vorig jaar werd ik 70  , dus ofwel stop je met deze droom of je jaagt hem na en zet een punt achter je bucketlijst.

Op Google vond ik een motorclub van OKRA  de BOK’ers.

Tot mijn grote verbazing kwam ik er achter dat er nog waren en dat de club van 60 plussers met de dag groeit als motorrijder .

Voorzichtig nam ik contact met de groepsleider  en ja hoor  ik kon lessen volgen en inschrijven.

Wat een club , elke eerste dinsdag van de maand komen we nu  bij elkaar .

Alee nu niet , nu is het poetsen tot de crisis voorbij is en dan….

Motars met een  geel jasje over hun leren pak  dat zijn wij

Zo tuffen we de kempen door tegen een lage snelheid en vinden we de mooiste plekjes van de streek.

De ene met zijn elektrische velo , de andere met zijn oldtimer moto .

Er zo veel te doen en plaats voor iedereen als we elkaar maar respecteren op onze oude dag

 

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, accepteert u het gebruik van deze cookies.  Meer info

X